“อากงของผมเป็นชาวจีน ท่านนั่งเรือสำเภาจากบ้านเกิดลงมาประเทศไทย และล่องเรือเข้าแม่น้ำแม่กลองมาลงหลักปักฐานในเมืองราชบุรีราวเกือบ 100 ปีที่แล้ว ท่านน่าจะเป็นรุ่นต่อจากคนจีนที่เข้ามาบุกเบิกทำโอ่งมังกรที่เมืองเมืองนี้
อากงเริ่มจากศูนย์ ก่อนก่อตั้งธุรกิจและส่งต่อมาที่รุ่นพ่อแม่ ผมโตมาในครอบครัวที่มีต้นทุนที่ดีอยู่แล้ว จึงสามารถริเริ่มธุรกิจของตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อยได้ไม่ยาก แต่นั่นล่ะ แม้เรามีแต้มต่อที่ดี ก็ใช่ว่าชาวราชบุรีทุกคนจะมี พอทุกอย่างลงตัว ผมก็เลยอาสาเข้ามาสมัครเป็นนายกเทศมนตรีเมืองราชบุรี หวังจะช่วยแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำ ยกระดับให้เมืองของเราเป็นเมืองที่น่าอยู่สำหรับทุกคน
ผมเข้ามาเป็นนายกเทศมนตรีในปี พ.ศ. 2564 มีความตั้งใจจะทำให้ราชบุรีพัฒนา 3 ด้านหลัก คือการทำให้เป็นเมืองน่าอยู่ เศรษฐกิจดี และที่สำคัญคือการเป็นเมืองแห่งการเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าถึงการศึกษา เพราะการศึกษานี่แหละที่จะช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของทุกคนได้
เริ่มจากเมืองน่าอยู่ ผมเน้นการทำให้เมืองเป็นมิตรกับผู้คน โดยเฉพาะการจัดการขยะมูลฝอยให้มีประสิทธิภาพ รวมถึงแผนการบูรณะคลองฝรั่งที่เป็นคลองดินซึ่งถูกทิ้งร้าง ให้กลายมาเป็นคลองปูนและเพิ่มพื้นที่สีเขียวรอบคลอง สร้างพื้นที่สาธารณะใหม่แก่คนในเมือง ซึ่งตอนนี้อยู่ระหว่างของบประมาณจากกรมโยธาธิการและผังเมืองมาจัดการพื้นที่อยู่ นอกจากนี้ยังมีแผนการทาสีและตีเส้นจราจรใหม่ ทำให้เมืองมีภาพลักษณ์สดใสและทันสมัย
ส่วนด้านเศรษฐกิจ ผมทำควบคู่ไปกับด้านการศึกษา เพราะอย่างที่บอกว่าถ้าการศึกษาของคนในเมืองดี ความคิดและองค์ความรู้ใหม่ๆ จะช่วยยกระดับเศรษฐกิจไปพร้อมกัน ในเบื้องต้น ก็พยายามส่งเสริมตลาดในเมืองซึ่งมีจุดแข็งอยู่แล้ว อย่างตลาดโคยกี๊ หรือตลาดสนามหญ้าที่เป็นแหล่งอาหารการกินที่ขึ้นชื่อ โดยหนุนเสริมเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวก การปรับปรุงภูมิทัศน์ และเปิดให้เอกชนหรือหน่วยงานต่างๆ มาร่วมจัดกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ใหม่ๆ หรือกิจกรรมเชิงการเรียนรู้ในพื้นที่
และด้านการศึกษา นอกจากการพัฒนาในระบบที่เรายกระดับโรงเรียนเทศบาล 3 ให้กลายมาเป็นโรงเรียนสาธิตเทศบาลเมืองราชบุรี ซึ่งช่วยดึงดูดให้ผู้ปกครองส่งบุตรหลานเข้ามาเรียนกับเราเพิ่มมากขึ้น ทางเทศบาลก็มีแผนจะร่วมกับ หน่วยงาน อปท. สถาบันการศึกษา และนักวิจัย ในการพัฒนาพื้นที่การเรียนรู้ในเมืองราชบุรีที่เปิดให้ประชาชนทุกคนเข้าถึงได้
เพราะอย่างที่ทราบกัน ราชบุรีเรามีต้นทุนที่ดีมากๆ ในด้านประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นต้นทุนอันยอดเยี่ยมที่สามารถนำมาต่อยอดทางการท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ได้ ซึ่งก็ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายภาคส่วนในการพัฒนาต้นทุนที่เรามีดีอยู่แล้ว ให้กลายเป็นพื้นที่ที่ช่วยสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น
หลายคนอาจยังไม่ทราบว่า ในแม่น้ำแม่กลองของเรายังมีระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ถูกทิ้งลงที่นี่และยังไม่ระเบิดจมอยู่ข้างใต้ แล้วก็บริเวณใต้สะพานธนะรัชต์ก็มีหัวรถจักรสมัยสงครามโลกจมอยู่ ทางเทศบาลจึงคิดจะนำหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยุคสงครามโลกที่สำคัญสองสิ่งนี้มาเป็นตัวชูโรง ดึงดูดด้านการท่องเที่ยว ให้เป็นจิ๊กซอว์ที่สำคัญอีกชิ้นในประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง
จึงคิดไว้ว่าถ้าเราใช้เทคโนโลยีภาพถ่ายใต้น้ำ บันทึกภาพลูกระเบิดและหัวรถจักรนำมาฉายลงบนโปรเจกเตอร์ภายในสวนรถไฟ ซึ่งเป็นสวนสาธารณะริมแม่น้ำแม่กลอง ให้คนได้ชมกัน อาจช่วยดึงดูดชาวต่างชาติที่เป็นลูกหลานของทหารที่เคยร่วมรบในสงครามมาเยี่ยมชมได้อีกด้วย
ในฐานะที่ทำงานมาปีกว่า ผมยังไม่เจออุปสรรคใหญ่ๆ ของเมืองเราเท่าไหร่ แค่เห็นว่าหลายจุดในเมืองเราสามารถพัฒนาให้ดีกว่านี้ได้ ก็อยู่ระหว่างการประสานไปกับหน่วยงานหรือผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ เพื่อพัฒนาต่อไป
ส่วนความท้าทายที่ผมเห็น ก็น่าจะเป็นเรื่องของประชากร ทุกวันนี้เรามีประชากรในเขตเทศบาลราว 40,000 คน แต่มีประชากรแฝงกว่า 30,000 คน คิดว่าถ้าเปลี่ยนให้ประชากรแฝงบางส่วนมาเป็นประชากรในเมือง เราจะสามารถยกระดับเทศบาลเมืองให้กลายเป็นเทศบาลนครได้ ถ้าเป็นเช่นนั้น เราก็จะได้งบประมาณมาพัฒนาพื้นที่ให้ตอบโจทย์กับผู้คนได้มากกว่าเดิม”
ศักดิ์ชัย พิศาลผล
นายกเทศมนตรีเมืองราชบุรี
ขยะไม่ใช่แค่ของที่เราโยนทิ้งไป แต่ทุกชิ้นคือเงินงบประมาณของเมืองที่ต้องนำมาจัดการ ขยะเมืองเชียงใหม่ในวันนี้ “ต้องบอกก่อนว่าขยะของเมืองเชียงใหม่ในแต่ละวันมีปริมาณค่อนข้างมากนะครับ ยิ่งถ้านับทั้งจังหวัด ขยะที่นำไปฝังกลบจะอยู่ที่ราว 600 ตันต่อวัน แต่ถ้ามาดูเฉพาะในเขตเทศบาล ก็จะย่อส่วนลงมา อย่างเทศบาลนครเชียงใหม่จะมีขยะมากที่สุดเมื่อเทียบกับ อปท.อื่น ต่อวันก็จะอยู่ที่ราว ๆ 300…
พื้นที่กว่า 400 ไร่ของเรา เป็นพื้นที่สีเขียวมากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ ทำหน้าที่เป็นปอดของเชียงใหม่ ดูดซับคาร์บอนได้หลายพันตันต่อปี อุทยานหลวงราชพฤกษ์ในฐานะพื้นที่เรียนรู้ “จริง ๆ ภารกิจหลักของอุทยานหลวงราชพฤกษ์ในวันนี้ คือการเป็น “พื้นที่แห่งการเรียนรู้”อุทยานแห่งนี้ได้รับพระราชทานนามจากในหลวงรัชกาลที่ 9…
ยกระดับเมืองด้วยการจัดการขยะร้านอาหารเมื่อผู้ประกอบการร้านอาหารแม่เหียะ เปลี่ยนวิกฤตขยะอาหารเป็นโอกาส "เมื่อเราเริ่มจัดการ Food Waste จริงจัง จากที่ต้องให้รถขยะมารับทุกวัน ก็เปลี่ยนเป็นสัปดาห์ละ 4 วัน ช่วยลดทั้งขยะ และลดการปลดปล่อยคาร์บอนจากการขนส่ง” “คุณรู้ไหมทั้งจังหวัดเชียงใหม่ วันนี้เรามีร้านอาหารอยู่ร่วม ๆ 12,800 ร้าน จากที่ผมทำงานให้กับสมาคม…
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เทศบาลเมืองแม่เหียะถูกพูดถึงในฐานะหนึ่งในต้นแบบสมาร์ทซิตี้ระดับเทศบาลเมือง ด้วยการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการบริหารจัดการเมือง ควบคู่กับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและบริการสาธารณะ อย่างไรก็ตาม การเติบโตอย่างรวดเร็วของเมืองก็พาเอาความท้าทายใหม่ ๆ ตามมาด้วย โดยเฉพาะปัญหาการจัดการขยะ และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของ WeCitizens ฉบับพิเศษ ‘แม่เหียะเมืองน่าอยู่’ ของชวนทุกท่านไปร่วมอ่านมุมคิดของนายกเทศมนตรีเมืองแม่เหียะ…
บทสนทนาว่าด้วยเสียงของคนลำปาง ถึงสังคม เศรษฐกิจ และความหวังกับอนาคต จากกลุ่ม ‘ลำลอง’ คงไม่ต้องแนะนำกันแล้วว่ากลุ่มลำลองคือใคร เพราะกิจกรรมสร้างสรรค์ งานสื่อสารที่ร่วมสมัย ไอเดียเคลื่อนการพัฒนาเมืองลำปางให้ไปข้างหน้า และความแตกต่าง ถูกคิด ถูกทำ และถูกทำให้เห็นจริงว่า ถ้าอยากให้เมืองมีอะไร เป็นแบบไหน…
สิ่งสำคัญอันดับแรก คือ การวางรากฐานที่แข็งแรงให้ผู้คนรู้สึกว่าการมีส่วนร่วมในการลงทุน นั้นจับต้องได้และไว้ใจได้ "ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เราทุกคนคงสัมผัสได้ว่าโลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมาก วันนี้บางเรื่องใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือน เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบการเงินก็สามารถพัฒนาไปไกลกว่าที่เคยเป็น โครงสร้างเดิม ๆ ที่เราเคยคุ้นชินกำลังถูกท้าทายด้วยนวัตกรรมใหม่ ไม่ว่าจะเป็นระบบการชำระเงิน เทคโนโลยีข้อมูล หรือแม้แต่ระบบความน่าเชื่อถือทางการเงิน หนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญของโลก…