“ผมเป็นคนหัวหิน ตอนเรียนจบมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี รุ่นพี่ชวนตั้งกลุ่มยายกับตาที่เพชรบุรี ทำค่ายจิตอาสา กิจกรรมเดินท่องเมือง ปั่นจักรยานสองล้อพิทักษ์รักษ์ลำน้ำเพชร ซึ่งทำกันมาจะปีที่ 30 แล้ว ก็เป็นต้นแบบที่เราฟูมฟักสั่งสมประสบการณ์กลับมาทำที่หัวหินบ้านเรา ตั้งกลุ่มกะตอยรัก(ษ์)หัวหิน ออกแบบโลโก้สามตัวคือสามคนที่ตั้งกลุ่มกันมา กะตอยคือปลาหมึกตัวเล็กๆ แก๊งกะตอยก็เหมือนปลาหมึกตัวเล็กๆ ที่ซุกซน เราทำกิจกรรมง่ายๆ เรื่องประเพณี วัฒนธรรมพื้นถิ่นกันมาปีนี้ครบ 10 ปีแล้ว เราคิดแบบเด็กๆ แต่ทำโดยผู้ใหญ่ เพราะตอนเด็กเราคิด แต่เราทำไม่ได้ พอเป็นผู้ใหญ่ เราทำได้ เช่นทำกิจกรรมทอดน่องท่องเมือง ค่ายกะตอยมัคคุเทศก์น้อย ปั่นสองล้อลองของขลัง กาล่าดินเนอร์ที่สถานีรถไฟ กิจกรรมปลากระป๋อง คือสมัยเด็กๆ เดินไปที่สะพานปลา เวลาเขาเอาปลาขึ้นมาในตะกร้ามันมีพวกตัวเล็กๆ ที่หล่นลงมา หยิบกินได้ เราก็เอามาใส่เบ็ด กระป๋องนม มัดไป ซึ่งไม่ต้องลงทุนอะไรเลย กระป๋องนมก็หาเอา มีช่อง 3 มาถ่ายเพราะเห็นคุณค่า เลยเป็นการเปิดตัวกลุ่มกะตอยรัก(ษ์)หัวหิน
เวลาผมทำงานโครงการขึ้นมา ผมก็ขี่ซาเล้ง โพสต์ เพื่อนๆ คนไหนอยากช่วยอะไรก็ช่วยกัน ผมคิดแบบนี้ แต่หน่วยราชการทำไม่ได้ แล้วสื่อโทรทัศน์หลักๆ เขามาถ่ายไง ตัวเราก็เลยกลายเป็นทองขึ้นมา ก็สร้างความไม่พอใจกับหน่วยงานรัฐบางท่าน คือมีอำนาจทำไมทำไม่ได้ แต่ถ้าผมทำแบบท่านผมขับเบนซ์ไปแล้ว ผมพูดตรงๆ อาจจะไม่เหมือนใคร บางทีปัญหาการไม่พัฒนาของคนไทยเป็นเพราะหน่วยงานรัฐย่ำอยู่กับที่ มีแต่คำว่านาย แล้วมีคนถามว่าผมทำอย่างนี้ไม่กลัวใครจะมาก๊อปปี้เหรอ เขามาก๊อปปี้แสดงว่างานเราดี ผมมีเป็นร้อยแปดโครงการ ทำตามผมไม่ทันหรอก แล้วมองมาที่หัวหิน คนอีโก้สูง สมมติผมถามคุณ ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน ผมไปถามอีกคน เขาบอก เมื่อกี้ไปถามคนนี้แล้ว มาถามเขาทำไม หัวหินถ้าคิดจะทำเรื่องคอมมิวนิตี้หรือความร่วมมือนะ ไม่มีทาง
ถ้านึกถึงสมัย 40 ปีก่อนโน้น หัวหินคือมี 4 ที่ สถานีรถไฟหัวหิน โรงแรมรถไฟ ตลาดฉัตรไชย วังไกลกังวล แล้วก็มีสนามกอล์ฟเพิ่มมา ไม่รวมถึงน้ำตกป่าละอูทางโน้นนะ หัวหินก็คือนี่แหละ ชุมชนหน้าวัดหัวหิน ตรงหน้าโรงแรมฮิลตัน เราเรียก วังท่านจุล แล้วก็มาสะพานปลา ห้าแยกหมาชะงัก ชุมชนพูลสุข หลังวัดคือตรงหอนาฬิกา แต่ก่อนคนกรุงเทพฯ พอบอก เจอกันหน้าวัด ไปรอโน่น เพชรเกษม ไม่ใช่ หน้าวัดอยู่ด้านนี้ บ้านผมตอนเด็กๆ ก็อยู่หน้าวัด ซอยบิณฑบาต บ้านโผน กิ่งเพชรอยู่ถัดไป ลุงโผนยังมาไกวเปลเลี้ยงตอนผม 4-5 เดือนอยู่ ทีนี้ เราทำกิจกรรมทอดน่องท่องหัวหินถิ่นมนต์ขลัง เป็นเส้นทางเดิน 2 ชั่วโมง ก็ 7 โมงถึง 9 โมงเช้า กลุ่มเล็กๆ 10-15 คน มีข้าวเหนียวใบตอง 1 ห่อ น้ำ 1 ขวด ถุงผ้า เดินแล้วก็คุยไป คือถ้าคนไม่รู้ ก็ถามว่าทำกลุ่มกะตอยแล้วมีประโยชน์อะไร ทำทอดน่องทำไม หัวหินมันไปไกลสุดโต่งแล้ว เป็นรีสอร์ตห้าดาว เป็นปูนอะไรหมดแล้ว ผมบอก ลองเดินดูสิ มันก็แค่อาคารไม้สามชั้น ประเทศไทยมีกี่ที่ มีที่สามชุก มีที่นี่ เล่าให้เห็นภาพ เนี่ยนะ สมัยนั้นนะ หน้าจั่วทำไมมีมงกุฎมีนวมอยู่ข้างบน นั่นแหละ บ้านโผน กิ่งเพชรไง เดินอยู่ละแวกหน้าวัด ไปบ้านสามสี่ตระกูลที่มาบุกเบิกหัวหิน มาจบที่ศาลเจ้าแม่ นั่งวาดรูป ดูต้นหูกวาง มันอยู่ที่เทคนิคการเล่า
แล้วที่เคยทำกิจกรรมปั่นจักรยานสองล้อท่องลำน้ำเพชร ก็มาทำปั่นจักรยานสองล้อลองของขลัง ออกแบบแผนที่หัวหินมี 20 จุด เริ่มจากสะพานปลา ขี่จักรยานวนไป ผ่านสวนโผน ผ้าพิมพ์โขมพัสตร์ ตลาดเจ็ดโค้ง ข้าวเหนียวมะม่วงป้าเจือ จอดกินก๋วยเตี๋ยวใต้ถุน ข้าวแกงเนื้อ 25 บาท มันก็ตรงกับกิมมิกของ Green Tourism – Low Carbon ซึ่งเราทำก่อนโครงการพวกนี้จะมาด้วยซ้ำโดยที่เราไม่ได้คิด แล้วตอนนั้นก็เคยทำรถรางชมเมืองกับททท. เส้นทางนี้ก็จะพอดีสมบูรณ์มากเลย คนมาตลาดฉัตรไชยไม่รู้หรอกว่าโดมข้างบนเป็นเจ็ดโค้ง ประสบความสำเร็จมากเลยกับรถรางชมเมือง เพราะนักท่องเที่ยวมาที่หัวหินครั้งที่ 7 ครั้งที่ 8 เขาบอกมีอย่างนี้ด้วยเหรอ คือมันเป็นที่ที่รถยนต์จอดไม่ได้ พอเป็นรถรางปุ๊บ เราคอยบอกว่าหัวหินมีอะไรน่าสนใจกว่าแค่ร้านอาหารทะเล มากกว่า Mass Tourism มีเรื่องเล่าเยอะแยะ ถ้าหน่วยงานเข้ามาเนี่ย บางครั้งพวกของท่านไม่รู้จริงไง
หัวหินถิ่นผู้ดี พักผ่อน ไม่ใช่แบบธุรกิจจ๋า ฝรั่งเมาฮา หัวหินขึ้นๆ ลงๆ มาบูมขึ้นครั้งนึง ตอนนั้นผมจำได้เลย เกือบสามสิบปี มีอดีตนางเอกดังมาซื้อที่ มีบ้านพักที่นี่ ก็เริ่มมีดารามาเที่ยว คือหัวหินเนี่ย แต่งตัวแบบพจมาน ชายพจน์ วนิดา ไปวันไหน 365 วัน คุณจะไม่เคอะเขิน ไปถ่ายรูปสถานีรถไฟ ตลาดฉัตรไชย คุณก็มีฟิลคลาสสิกแบบวนิดายุคนั้น แต่ถ้าคุณแต่งตัวแบบนี้ไปพัทยา ไม่ได้นะ ผมมองว่าแนวทางพัฒนาเมืองหัวหินไปได้หลายรูปแบบ วิวัฒนาการเจริญก้าวหน้า เกษตรยั่งยืน ท่องเที่ยววิถีชุมชน มีทุกอย่าง วัด วัง ทะเล น้ำตก ภูเขา อยู่ที่จะจัดโชว์อะไร ผมอยากโชว์ประเพณี วัฒนธรรม วิถีชีวิตความเป็นอยู่ การกิน อย่างถ้าคุณมาทัวร์หนึ่งวัน มาเที่ยวเดินทอดน่องท่องเมือง หรือไปเช่าจักรยานตรงหน้าโรงแรมเซ็นทารา ปั่นเที่ยวตาม 20 จุดที่ทำไว้ได้เลยทุกจุด มันขึ้นอยู่กับต้นทุนและเวลาที่มี
ผมอยากฝากไว้เรื่องนึง คุยไว้นานเป็นสิบปีละ สมัยรัชกาลที่ 6 ท่านเฮโลสาระพามาจากรถไฟจากห้วยทรายใต้นะ พาขบวนมาเที่ยวทะเล พอลงรถไฟปุ๊บ จะมองเห็นทะเลสีขาว ในวังเขาจะเทครัวกันมา ฉะนั้นมีรถรางเส้นเล็กๆ เพื่อใส่น้ำ หมูเห็ดเป็ดไก่ สัมภาระ วิ่งตรงมาที่โรงแรมรถไฟ ระยะทาง 850 เมตร ไอเดียผมคือ รื้อเกาะกลางถนนจากหน้ารูปพ่อตรงพลับพลาพระมงกุฎฯ จนถึงสุดชายหาด ทำเป็นรถรางแบบซานฟรานซิสโก เป็น Social Enterprise บริการฟรีเลย ใครมาก็พานั่งรถไฟฟรีเข้าไปถึงทะเล วิ่งไปวิ่งกลับ รถรางติดไฟแดงได้ มีสถานีขึ้นลงตามเส้นทางได้ ผมนำเสนอกับผู้ใหญ่บางท่าน เขาก็จำไว้ ถ้ามีโอกาส คือถ้าจะทำต้องแบบนี้ เพราะหัวหินยังเป็นเมืองคลาสสิก ไม่ใช่เมืองเร่งรีบ ผมว่าจะเป็นจุดขายอีกอย่างหนึ่งเลย ไปนั่งรถรางหัวหินกัน”
อนันทชัย แจ้งเหตุ
แฟนพันธุ์แท้หัวหิน
กลุ่มกะตอยรัก(ษ์)หัวหิน
WeCitizens ชวนผู้อ่านเรียนรู้เมืองแก่งคอย เมืองประวัติศาสตร์ที่มีบาดแผลจากสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ในวันนี้ แก่งคอยเปลี่ยนบาดแผลแห่งประวัติศาสตร์เป็นเมืองแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอ่านความคิด วิถีชีวิตผู้คนแก่งคอยได้ที่ WeCitizens : เสียงแก่งคอย, สระบุรี - WeCitizens Flip PDF…
WeCitizens ชวนผู้อ่านเดินทางไปจังหวัดนครสวรรค์ เมืองที่อยู่กึ่งกลางระหว่างภาคเหนือและภาคกลาง เมืองที่เป็นจุดเปลี่ยนถ่ายการเดินทางทางน้ำในอดีต นครสวรรค์จึงเป็นเมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่งในฐานะของเมืองที่เป็นศูนย์กลาง (Hub) ทั้งด้านการค้า การคมนาคม และนำมาซึ่งความหลากหลายทางวัฒนธรรมของผู้คนหลากหลายกลุ่ม โดยเฉพาะชาวจีนโพ้นทะเล E-book ฉบับเสียงนครสวรรค์ฉบับนี้ จะพาผู้อ่านทุกคนไปเรียนรู้วิถีชีวิตของชาวนครสวรรค์ วัฒนธรรมชาวจีนและเทศกาลตรุษจีนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในระดับประเทศและนานาชาติ และไปฟังเสียงผู้คนชาวนครสวรรค์ที่มองบ้านเมืองของตนเองตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน…
นอกจากจะถูกจดจำจากเพลงดังที่มีชื่อเดียวกับชื่ออำเภอของ ก้าน แก้วสุพรรณ และเพลงฮิตของคาราบาว ซึ่งสื่อถึงที่มาของชื่อ ‘แก่งคอย’ อย่าง ‘แร้งคอย’ หากไม่ใช่คนในพื้นที่ อาจนึกภาพไม่ออกว่าอำเภอของจังหวัดสระบุรีที่เป็นปากทางขึ้นอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และประตูสู่ภาคอีสาน มีความสำคัญอย่างไร? ไม่เพียงเป็นเมืองท่าที่สำคัญในการขนส่งสินค้าผ่านแม่น้ำป่าสักและทางรถไฟ อำเภอแก่งคอย ยังเป็นจุดเริ่มต้น (ต่อจากอำเภอเมืองสระบุรี)…
เพราะเมือง คือ ผู้คน และผู้คน คือ ตัวแปรสำคัญที่สุดในการพัฒนาเมือง ความเจริญงอกงามทางวัฒนธรรมหรือการเติบโตทางเศรษฐกิจ และมาตรฐานคุณภาพชีวิต จึงขึ้นอยู่กับศักยภาพ ความสามารถ และความร่วมมือร่วมใจของคนในเมืองเป็นฐานสำคัญ กว่าทศวรรษที่ ‘ขอนแก่นโมเดล’ เป็นโมเดลการพัฒนาเมืองที่ได้รับการยอมรับ และพูดถึงในฐานะแนวคิดและปฏิบัติการการพัฒนาเมืองที่ก้าวหน้ามากที่สุด…
เมืองขอนแก่น ผู้คน กับการเรียนรู้เพื่อก้าวต่อไป ไม่มีภูเขา ไม่มีแม่น้ำสายใหญ่ อยู่ไกลโพ้นจากชายทะเล แหล่งท่องเที่ยวมีชื่อ หรือทรัพยากรธรรมชาติสำคัญก็น้อยนิด แต่มีคนที่เอาจริงเอาจังกับการพัฒนาเมืองกลุ่มใหญ่ที่กล้าคิดกล้าฝัน พยายามทำทุกลู่ให้ความหวังเป็นจริงได้ นี่คือปัจจัยที่ทำให้ช่วงเวลาเพียงกึงศตวรรษนำพาเมืองขอนแก่น เติบโตได้อย่างก้าวกระโดด ‘ผู้คน และความร่วมมือ…
“เมื่อพูดถึงเรื่องเมืองแห่งการเรียนรู้ หรือ Learning City ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่รับผิดชอบของเทศบาลนครขอนแก่น เราดำเนินงานตามวิสัยทัศน์ที่ว่า ‘พัฒนาเมืองสู่สากล สร้างสังคมแห่งความสุข’ การที่เมืองจะพัฒนาได้และสร้างสังคมที่เป็นสุข ต้องเริ่มที่ ‘คน’ คนที่เป็นกำลังสำคัญในการร่วมกันพัฒนาเมือง ยกตัวอย่างในกรณีที่เปรียบเทียบง่าย ๆ เช่น ถ้าเราจะพัฒนาขอนแก่นเป็นเมือง…