“ผมย้ายมาอยู่พิษณุโลกปี 2530 มาเป็นผู้จัดการฝ่ายขายบริษัทขายรถแมคโคร รถตักดิน รถเกรดเดอร์ ทำอยู่เกือบ 10 ปี ก็ลาออกมาทำบริษัทของตัวเอง จนราว 5-6 ปีที่แล้ว รู้สึกอิ่มตัว จึงเคลียร์ธุรกิจเพื่อเกษียณ เป็นช่วงเวลาใกล้ๆ กันเนี่ย ทางสมาคมอสังหาริมทรัพย์ไทยเขาอยากสร้างเครือข่ายอสังหาริมทรัพย์ท้องถิ่น เขาก็ชวนผมไปให้คำปรึกษา
ผมไม่เคยทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แต่ความที่คลุกคลีอยู่กับการก่อสร้างและอยู่ในเครือข่ายนักธุรกิจของเมืองมานาน ไปๆ มาๆ ผมก็รับตำแหน่งที่ปรึกษาสมาคมอสังหาริมทรัพย์ของจังหวัดพิษณุโลก อยู่ตำแหน่งนี้ได้ 3 เดือน กลุ่มผู้ประกอบการในเมืองก็ชวนกันตั้งบริษัท พิษณุโลกพัฒนาเมือง จำกัด ขึ้น โดยเป็นจังหวัดที่สามของประเทศที่มีการจัดตั้งบริษัทรูปแบบนี้ ผมก็ยินดีเลย เพราะถึงแม้ไม่ใช่คนที่นี่ แต่ก็อยู่มานานพอจนรู้สึกว่าผมเป็นหนี้บุญคุณเมืองนี้ และอยากมีส่วนนำความรู้ความสามารถเรามาช่วยทำให้เมืองเราดีขึ้น
บทบาทของพิษณุโลกพัฒนาเมืองช่วงแรกๆ คือการเข้าไปร่วมประชุมกับทั้งภาครัฐและเอกชน รวมถึงองค์กรต่างๆ อย่างหอการค้า สภาอุตสาหกรรม สมาคมธนาคาร เพื่อช่วยกันหาโซลูชั่นแก้ปัญหาเรื่องต่างๆ ที่เมืองเรามีให้ได้ รวมถึงนำกรอบการพัฒนาเมืองที่เกิดจากการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนมาบรรจุอยู่ในแผนยุทธศาสตร์จังหวัด ซึ่งตอนนี้ประมาณ 5 แผนจากทั้งหมด 9 แผน มาจากคณะทำงานในนามบริษัทพิษณุโลกพัฒนาเมือง
เรามีแผนพัฒนาที่ดูกันไว้หลายแผน แต่ให้เล่ารวมๆ เรามองเรื่องการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเมืองด้วยการท่องเที่ยว ให้การท่องเที่ยวมาช่วยขยายงานและอาชีพให้ผู้คนในเมือง และกระตุ้นเศรษฐกิจฐานราก โดยพยายามยกระดับให้พิษณุโลกเป็นมากกว่าเมืองผ่าน ไม่ใช่แค่ให้นักท่องเที่ยวแวะมาไหว้พระพุทธชินราชแล้วก็จากไป แต่มาพักค้างคืนกับเรา เพื่อให้เกิดการใช้จ่ายในเมือง
นั่นเป็นที่มาของโครงการ ‘ริมน่านสามสี’ โดยพวกเราลงขันกันทำสื่อวิดีโอบอกเล่าถึงจุดเด่นด้านการท่องเที่ยวของเมืองพิษณุโลก โดยเฉพาะบริเวณริมน้ำน่าน (www.youtube.com/watch?v=nx_64jIIoH0) ซึ่งหนึ่งในนั้นคือตลาดใต้ พิษณุโลก ตลาดเช้าแห่งแรกๆ ของเมือง ที่สอดคล้องกับโครงการเมืองแห่งการเรียนรู้ในย่านตลาดใต้ ที่อาจารย์ธนวัฒน์จากมหาวิทยานเรศวรขับเคลื่อนอยู่
ก็เป็นเหมือนการทำงานควบคู่กันไป อาจารย์ธนวัฒน์พยายามปลุกย่าน ส่วนเราก็หากิจกรรมหรืออีเวนท์มาส่งเสริมการรับรู้ให้กับสถานที่ท่องเที่ยวในย่านใกล้เคียง อย่างล่าสุด เราได้ร่วมกับการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดพิษณุโลก โดยประสานผ่านทางผู้ว่าราชการจังหวัด คุณภูสิต สมจิตต์ จัดงานแสดงแสงสีเสียง ‘ตามรอยบูรพกษัตริย์ไทย’ บริเวณพระราชวังจันทน์ (สัมภาษณ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2566 – ผู้เรียบเรียง) หรืออีกเป้าหมายหนึ่งของเราคือการโปรโมทให้เมืองของเราเป็นเมืองกีฬา ซึ่งจะเป็นแม่เหล็กชั้นยอดที่ดึงดูดให้คนได้รู้จักเมืองของเรา เช่นปลายเดือนกุมภาพันธ์นี้เราจะจัดการแข่งขันวิ่งเทรล Phitsanulok Cross Country Running ที่ค่ายสฤษดิ์เสนา ซึ่งก็มีแผนจะจัดตามพื้นที่อื่นๆ อีก 2-3 แห่งต่อไป รวมถึงการที่เราได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาผู้สูงอายุเดือนพฤษภาคมนี้
ผมขอเล่าข้ามว่าการเป็นเมืองจัดกีฬาสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเที่ยว มากิน และมาพักในเมืองเราได้อย่างไร เพราะพวกคุณน่าจะทราบดีอยู่แล้ว แต่ผมจะขอยกเคสตัวอย่าง อย่างที่จังหวัดบุรีรัมย์ที่เขามี Chang Arena หรือสนามช้าง ที่รองรับการแข่งรถอย่างครบครัน จนทำให้เมืองของเขาดึงดูดการแข่งขันรถรายการใหญ่ๆ ได้ อย่างพิษณุโลกของเรา จริงๆ แล้วก็มีบึงหรือทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีศักยภาพในการจัดการแข่งกีฬาทางน้ำอย่างเป็นทางการไม่น้อย
ล่าสุดทางสิงห์ คอร์เปอเรชั่น ก็ลงมาสำรวจพื้นที่ และมีแผนพัฒนาบึงตระเครงที่มีพื้นที่มากกว่า 1,500 ไร่ในอำเภอบางระกำ ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองเพียง 30 กิโลเมตร ให้เป็นสนามแข่งขันกีฬาทางน้ำ โดยมีการจัดกิจกรรมนำร่องช่วงปลายเดือนเมษายนนี้ ตรงนี้เราก็ประสานไปทางจังหวัดว่า ถ้าเราพัฒนาสาธารณูปโภคให้พร้อมรับ ตรงนี้จะกลายเป็นแลนด์มาร์คทางการแข่งกีฬาทางน้ำระดับประเทศได้ดีทีเดียว
เพราะจริงๆ คุณไม่จำเป็นต้องไปแข่งกีฬาทางน้ำที่ทะเลอย่างเดียว เรามีทะเลสาบที่น้ำนิ่ง ไม่มีคลื่น แถมควบคุมระดับน้ำได้หมด คุณดึงดูดให้คนจากจังหวัดในภาคเหนือมาใช้สนามได้ ไม่ต้องเดินทางไกลไปถึงพัทยาหรือภูเก็ต หรือถ้ามีการแข่งขัน คุณคิดว่าคนเชียงใหม่หรือลำปาง เขาจะขับรถไปชมการแข่งขันไกลถึงภูเก็ตไหม พิษณุโลกจึงเป็นทำเลที่มีศักยภาพมากๆ
ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องยกเครดิตให้วิสัยทัศน์ของการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัด เพราะหลายๆ ที่เราก็เห็นว่าหน่วยงานรัฐเขาจะทำงานกันเองโดยไม่ฟังเสียงใคร แต่กับจังหวัดเรา เขาร่วมงานกับภาคเอกชนและบริษัทพัฒนาเมือง มันจึงเป็นการขับเคลื่อนที่มีการคำนึงถึงประโยชน์ร่วมของภาคธุรกิจและภาคประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพ
ปัจจุบันคณะกรรมการบริษัทพิษณุโลกพัฒนาเมืองที่มีอยู่ทั้งหมด 10 คนของเรา พยายามประสานความร่วมมือกับหน่วยงานท้องถิ่นต่างๆ เพื่อกำหนดทิศทางการจัดกิจกรรมหรือนโยบายการพัฒนาเมือง หัวใจสำคัญคือเราจะทำยังไงให้สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นหรือกำลังจะเกิดขึ้นในพิษณุโลก ช่วยสร้างและกระจายรายได้ให้กับคนในพื้นที่มากที่สุด
ผมไม่คิดว่ารัฐจะสามารถทำเองฝ่ายเดียวได้ ขณะที่เอกชนก็ไม่มีทางขับเคลื่อนภาพใหญ่ของเมืองได้ฝ่ายเดียว แต่ถ้าต่างฝ่ายต่างเปิดโลกทัศน์และร่วมมือกัน โดยใช้ผลประโยชน์ของทุกคนในเมืองเป็นที่ตั้ง พิษณุโลกจะเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจที่ดีกว่านี้ และเป็นเมืองที่ดึงดูดให้ผู้คนอยากมาอาศัยและทำงานที่นี่มากกว่านี้”
วิรัช ปัญญาทิพย์สกุล
ประธานกรรมการบริหารบริษัท พิษณุโลกพัฒนาเมือง จำกัด
ผมว่าวันนี้คนลำพูนพร้อม ตอนนี้คือต้องช่วยกัน ให้ไอเดียหรือเทคโนโลยีกับทุนทางวัฒนธรรมได้มาเจอกัน แล้วคนลำพูนเอาด้วย แบบนี้ก็จะเป็นประโยชน์ได้จริง ลำพูน เมืองเก่า 1,300 ปี ที่ต้องสร้างคนก่อนสร้างเมือง “เวลาคนพูดถึงลำพูนก็จะคิดถึงความเป็นเมืองเก่าที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,300 ปี ที่มีต้นทุนทางวัฒนธรรมทั้งโบราณสถาน ประเพณี และรากเหง้าที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน…
ลำพูน และเมืองต่างๆ ไม่ได้ขาดศักยภาพ แต่ขาดระบบเชื่อมโยงที่จะเปลี่ยนศักยภาพให้เป็นการลงทุน หากใครติดตามการขับเคลื่อนเป้าหมายเมืองน่าอยู่ที่ชาญฉลาดของหน่วย บพท. มาต่อเนื่อง ปี 2569-2570 คือการดำเนินงานระยะที่ 3 โดยมี ฉัตรกุล ชื่นสุวรรณกุล ผู้อำนวยการสถาบันความร่วมมือเพื่อการพัฒนาเมือง สมาคมเทศบาลนครและเมือง และหัวหน้าโครงการการขับเคลื่อนเมืองต้นแบบเพื่อยกระดับเมืองน่าอยู่อย่างชาญฉลาด กับ 6 เมืองต้นแบบที่มีความพร้อม และสามารถยกระดับการทำงานสร้าง “รูปธรรม” เมืองน่าอยู่ที่อย่างชาญฉลาด…
จากหริภุญชัยถึง Semiconductorโจทย์ใหม่พาลำพูน สู่เมืองน่าอยู่ที่ชาญฉลาด เมื่อเอ่ยชื่อเมืองลำพูน ภาพแรกที่คนส่วนใหญ่นึกถึงคือเมืองเก่า "หริภุญชัย" อายุกว่า 1,300 ปี กับนิคมอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ และ "ทางผ่าน" ระหว่างเชียงใหม่กับภาคเหนือตอนล่าง ราวสิบกว่าปีมานี้ ภาพเมืองวัฒนธรรมเริ่มชัดขึ้นผ่านเทศกาล "โคมแสนดวง"…
[ การบรรยายบทนำหลักสูตร : "ทิศทางการพัฒนาเมืองน่าอยู่อย่างชาญฉลาดบนฐานแนวคิดเมืองแห่งการเรียนรู้" กิจกรรมอบรมหลักสูตรการขับเคลื่อนเมืองแห่งการเรียนรู้ เพื่อมุ่งสู่เมืองน่าอยู่และชาญฉลาด Learning City Development Toward Smart and Livable Cities ภายใต้กรอบวิจัยโปรแกรมบ่มเพาะและเร่งรัดกระบวนการเพื่อมุ่งสู่เมืองน่าอยู่ที่ชาญฉลาด…
ขยะไม่ใช่แค่ของที่เราโยนทิ้งไป แต่ทุกชิ้นคือเงินงบประมาณของเมืองที่ต้องนำมาจัดการ ขยะเมืองเชียงใหม่ในวันนี้ “ต้องบอกก่อนว่าขยะของเมืองเชียงใหม่ในแต่ละวันมีปริมาณค่อนข้างมากนะครับ ยิ่งถ้านับทั้งจังหวัด ขยะที่นำไปฝังกลบจะอยู่ที่ราว 600 ตันต่อวัน แต่ถ้ามาดูเฉพาะในเขตเทศบาล ก็จะย่อส่วนลงมา อย่างเทศบาลนครเชียงใหม่จะมีขยะมากที่สุดเมื่อเทียบกับ อปท.อื่น ต่อวันก็จะอยู่ที่ราว ๆ 300…
พื้นที่กว่า 400 ไร่ของเรา เป็นพื้นที่สีเขียวมากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ ทำหน้าที่เป็นปอดของเชียงใหม่ ดูดซับคาร์บอนได้หลายพันตันต่อปี อุทยานหลวงราชพฤกษ์ในฐานะพื้นที่เรียนรู้ “จริง ๆ ภารกิจหลักของอุทยานหลวงราชพฤกษ์ในวันนี้ คือการเป็น “พื้นที่แห่งการเรียนรู้”อุทยานแห่งนี้ได้รับพระราชทานนามจากในหลวงรัชกาลที่ 9…