“พนัสนิคมยังรองรับแค่กับคนวัยทำงานที่ทำงานในระบบราชการหรือไม่ก็ผู้ประกอบการ
แต่สำหรับคนทำงานออฟฟิศ พวกเขาก็ต้องไปหางานทำในกรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่รอบ ๆ อยู่ดี”
“ตั้งแต่เรียนจบ ผมกับแฟนก็รู้ตัวว่าเราไม่ชอบทำงานประจำ เลยเลือกที่จะกลับมาหาอะไรทำที่บ้าน ตอนแรกก็ทำข้าวกล่องขาย แล้วก็เห็นช่องทางว่าพนัสนิคมยังไม่ค่อยมีร้านกาแฟแบบที่คนรุ่นใหม่ดื่มกันเท่าไหร่ ผมกับแฟนเรียนจบจาก ม.บูรพา ซึ่งอยู่ห่างจากนี่แค่ 20 กิโลเมตรเอง ที่นั่นมีร้านกาแฟให้เลือกนับไม่ถ้วน แต่พอกลับมาพนัสนิคม เรากลับไม่มีทางเลือกนัก เพราะผู้คนในเมืองยังติดรสชาติของกาแฟรสเข้ม ๆ แบบดั้งเดิมอยู่ ก็เลยคิดว่าเราน่าจะลองทำร้านที่นี่ดู
สองปีแรกก็พอถูไถครับ พออยู่ได้ กระทั่งมาเจอโควิด ที่บังคับให้คนทำงานในเมืองต้อง Work From Home ที่บ้าน คนรุ่นใหม่หลายคนกลับมาอยู่พนัสนิคม ร้านผมจึงขายดีจากคนกลุ่มนี้ ก่อนที่พวกเขาจะบอกต่อ ๆ กันจนมีฐานลูกค้าเพิ่มมากขึ้น กลายเป็นว่าทุกวันนี้ ร้านเปิดมาจะ 6 ปีแล้ว ผมแทบไม่ต้องทำการตลาดเพื่อประชาสัมพันธ์ร้านเลย
ลูกค้าประจำทุกวันนี้มีทั้งคนที่ทำงานในโรงพยาบาล สำนักงานราชการ โรงเรียน ตำรวจ และผู้ประกอบการในตลาด เสาร์-อาทิตย์จะได้กลุ่มนักท่องเที่ยว และคนพนัสฯ เองที่ทำงานที่อื่นซึ่งจะกลับบ้านในวันหยุด กลุ่มลูกค้าเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงฐานประชากรในเมืองพนัสนิคมเหมือนกัน คือพนัสนิคมมันรองรับแค่คนวัยทำงานที่ทำงานในระบบราชการหรือไม่ก็ผู้ประกอบการ แต่สำหรับคนทำงานออฟฟิศ พวกเขาก็ต้องไปหางานทำในกรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่รอบ ๆ อยู่ดี
ถ้าถามว่าเราจะดึงดูดคนวัยทำงานกลับมาบ้านเกิดได้อย่างไร ? ผมคิดว่ามันต้องมีหลาย ๆ องค์ประกอบนะ โดยเฉพาะด้านเศรษฐกิจระดับประเทศ แต่ถ้ามองในเชิงภาพลักษณ์ ผมคิดว่าเราน่าจะสื่อสารผ่านต้นทุนที่เรามีดีอยู่แล้ว อย่างเมืองเราขึ้นชื่อเรื่องเครื่องจักสาน เราก็น่าจะใช้มันเป็นเครื่องมือได้ด้วยเช่นกัน เช่นการทำแบรนด์เมือง การใช้เครื่องจักสานมาออกแบบใหม่ให้ร่วมสมัย เพื่อนำมาตบแต่งตามพื้นที่สาธารณะ หรือถนนสายหลัก เป็นแลนด์มาร์กเพื่อบอกต้นทุนของเมือง ไปจนถึงการชวนนักออกแบบรุ่นใหม่มาร่วมพัฒนารูปแบบเครื่องจักสาน เป็นการประกวดเชิงศิลปะหรืองานดีไซน์ก็ได้ ทำให้เป็นของฝากแนวใหม่ แม้มันอาจเป็นแค่เพียงส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่ง แต่ก็พอจะเปลี่ยนมุมมองให้ผู้คนเห็นว่า เมืองเรามันมีที่ทางให้คนทำงานสร้างสรรค์รุ่นใหม่ได้บ้าง น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี”
ติดตามร้านกาแฟโอเวอร์คัม (Overcome) พนัสนิคม ได้ที่ https://www.facebook.com/overcome.coffee
#overcomeพนัสนิคม #เทศบาลเทืองพนัสนิคม #CIAP #โปรแกรมบ่มเพาะและเร่งรัดกระบวนการเพื่อมุ่งสู่การเป็นเมืองน่าอยู่ที่ชาญฉลาด #PMUA #บพท #Wecitizens
ขยะไม่ใช่แค่ของที่เราโยนทิ้งไป แต่ทุกชิ้นคือเงินงบประมาณของเมืองที่ต้องนำมาจัดการ ขยะเมืองเชียงใหม่ในวันนี้ “ต้องบอกก่อนว่าขยะของเมืองเชียงใหม่ในแต่ละวันมีปริมาณค่อนข้างมากนะครับ ยิ่งถ้านับทั้งจังหวัด ขยะที่นำไปฝังกลบจะอยู่ที่ราว 600 ตันต่อวัน แต่ถ้ามาดูเฉพาะในเขตเทศบาล ก็จะย่อส่วนลงมา อย่างเทศบาลนครเชียงใหม่จะมีขยะมากที่สุดเมื่อเทียบกับ อปท.อื่น ต่อวันก็จะอยู่ที่ราว ๆ 300…
พื้นที่กว่า 400 ไร่ของเรา เป็นพื้นที่สีเขียวมากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ ทำหน้าที่เป็นปอดของเชียงใหม่ ดูดซับคาร์บอนได้หลายพันตันต่อปี อุทยานหลวงราชพฤกษ์ในฐานะพื้นที่เรียนรู้ “จริง ๆ ภารกิจหลักของอุทยานหลวงราชพฤกษ์ในวันนี้ คือการเป็น “พื้นที่แห่งการเรียนรู้”อุทยานแห่งนี้ได้รับพระราชทานนามจากในหลวงรัชกาลที่ 9…
ยกระดับเมืองด้วยการจัดการขยะร้านอาหารเมื่อผู้ประกอบการร้านอาหารแม่เหียะ เปลี่ยนวิกฤตขยะอาหารเป็นโอกาส "เมื่อเราเริ่มจัดการ Food Waste จริงจัง จากที่ต้องให้รถขยะมารับทุกวัน ก็เปลี่ยนเป็นสัปดาห์ละ 4 วัน ช่วยลดทั้งขยะ และลดการปลดปล่อยคาร์บอนจากการขนส่ง” “คุณรู้ไหมทั้งจังหวัดเชียงใหม่ วันนี้เรามีร้านอาหารอยู่ร่วม ๆ 12,800 ร้าน จากที่ผมทำงานให้กับสมาคม…
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เทศบาลเมืองแม่เหียะถูกพูดถึงในฐานะหนึ่งในต้นแบบสมาร์ทซิตี้ระดับเทศบาลเมือง ด้วยการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการบริหารจัดการเมือง ควบคู่กับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและบริการสาธารณะ อย่างไรก็ตาม การเติบโตอย่างรวดเร็วของเมืองก็พาเอาความท้าทายใหม่ ๆ ตามมาด้วย โดยเฉพาะปัญหาการจัดการขยะ และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของ WeCitizens ฉบับพิเศษ ‘แม่เหียะเมืองน่าอยู่’ ของชวนทุกท่านไปร่วมอ่านมุมคิดของนายกเทศมนตรีเมืองแม่เหียะ…
บทสนทนาว่าด้วยเสียงของคนลำปาง ถึงสังคม เศรษฐกิจ และความหวังกับอนาคต จากกลุ่ม ‘ลำลอง’ คงไม่ต้องแนะนำกันแล้วว่ากลุ่มลำลองคือใคร เพราะกิจกรรมสร้างสรรค์ งานสื่อสารที่ร่วมสมัย ไอเดียเคลื่อนการพัฒนาเมืองลำปางให้ไปข้างหน้า และความแตกต่าง ถูกคิด ถูกทำ และถูกทำให้เห็นจริงว่า ถ้าอยากให้เมืองมีอะไร เป็นแบบไหน…
สิ่งสำคัญอันดับแรก คือ การวางรากฐานที่แข็งแรงให้ผู้คนรู้สึกว่าการมีส่วนร่วมในการลงทุน นั้นจับต้องได้และไว้ใจได้ "ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เราทุกคนคงสัมผัสได้ว่าโลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมาก วันนี้บางเรื่องใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือน เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบการเงินก็สามารถพัฒนาไปไกลกว่าที่เคยเป็น โครงสร้างเดิม ๆ ที่เราเคยคุ้นชินกำลังถูกท้าทายด้วยนวัตกรรมใหม่ ไม่ว่าจะเป็นระบบการชำระเงิน เทคโนโลยีข้อมูล หรือแม้แต่ระบบความน่าเชื่อถือทางการเงิน หนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญของโลก…