“จะว่าไป ชุมชนศรีพรสวรรค์ 2 ที่พวกเราอาศัยอยู่ ก็เป็นชุมชนของคนตลาดก็ว่าได้ เพราะอยู่ใกล้ตลาดฐานเพชรนนท์ ซึ่งเป็นตลาดค้าส่ง-ปลีกที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัด นับว่าเป็นการสืบต่อกันจากรุ่นสู่รุ่น ปู่ย่าตายายเคยขายของที่ตลาดนี้ ก็ส่งต่อให้ลูกหลาน ต่อเนื่องกันมาเป็นสิบ ๆ ปี หลายครอบครัวอยู่ที่นี่ก่อนท่านนายกฯ (นายกเทศมนตรี) จะดำรงตำแหน่งเสียอีก พออยู่กันนาน ๆ ก็กลายเป็นรากฐานของชุมชนไปโดยปริยาย และเพราะเป็นอย่างนั้น พอพูดถึงในบริบทของชุมชน ก็จะเห็นความเป็นชุมชนเมืองเต็มรูปแบบ

“ชุมชนโยกย้ายตั้งอยู่ที่ตำบลสวนใหญ่ ไม่ไกลจากท่าน้ำนนท์ บ้านเราเป็นทาวน์เฮาส์ริมถนนพิบูลสงคราม ตรงข้ามตลาดเทศบาลนนทบุรี เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นสวนทุเรียน ก่อนจะกลายมาเป็นศูนย์ราชการเมืองนนท์ กระทั่งมีการย้ายศาลากลางออกไปและเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ ส่วนพื้นที่รอบ ๆ ก็กลายเป็นตลาดเก่าที่ค่อย ๆ ซบเซา โดยเฉพาะหลังโควิด-19 ที่ทำให้พื้นที่ตรงนี้ดูเหมือนจะค่อย ๆ ตายลง ประชากรส่วนใหญ่ในปัจจุบันคือผู้สูงอายุและแรงงานต่างด้าว ในความเป็นจริง ย่านนี้มีศักยภาพมาก เรามีอาคารศาลากลางหลังเก่าอายุ 115 ปี

“ผมเกิดและโตที่ชุมชนวัดทางหลวง อยู่กันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายายเลยครับ แม่ผมเคยเป็นอาสาสมัครชุมชน พอท่านอายุมากขึ้น—แปดสิบกว่าปีแล้ว—ผมก็เลยไปช่วยแทนบ้าง ไปประชุมบ้าง ทำกิจกรรมชุมชนบ้าง ไป ๆ มา ๆ ก็เลยกลายเป็นกรรมการชุมชน และสุดท้ายก็เป็นประธานชุมชน หลัก ๆ ผมทำธุรกิจขายหมูฝอย เป็นแบบทำตามพรีออร์เดอร์ ก็เลยพอมีเวลามาทำงานเพื่อสังคมด้วย ผมอยากให้ชุมชนและเพื่อนบ้านเราอยู่ดี เข้าถึงสวัสดิการ และอยากเป็นปากเสียงเรียกร้องให้หน่วยงานรัฐเข้ามาช่วยพัฒนาเรื่องทางเท้า หรือบริการอื่น ๆ

“เราเป็นพยาบาลวิชาชีพชำนาญการที่คลินิกชะลอไตเสื่อม (CKD Clinic) ในศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 6 สนามบินน้ำ ของเทศบาลนครนนทบุรี โรคไตเป็นหนึ่งในกลุ่มโรค NCDs (โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง) อยู่แล้ว พอถึงเดือนมีนาคม 2567 กองการแพทย์มีเป้าหมายขับเคลื่อนเวชศาสตร์วิถีชีวิต หรือ LM (Lifestyle Medicine) ในชุมชนของเขตเทศบาลฯ ซึ่งเป็นแนวทางป้องกันโรค NCDs ตั้งแต่ต้นทาง

“พื้นเพดั้งเดิมของป้าเป็นคนสมุทรสงคราม แต่ไปทำงานที่มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (พอ.สว.) ในกรุงเทพฯ แต่เลือกซื้อบ้านที่นนทบุรี เพราะเมื่อก่อนราคายังไม่สูงมาก เงียบสงบ และก็ใกล้กรุงเทพฯ เดินทางสะดวก ป้าย้ายมาอยู่ที่ชุมชนหมู่ 3 โซน 2 นี้ตั้งแต่ปี 2535 แล้วก็ยังทำงานในกรุงเทพฯ ต่อจนเกษียณ ก่อนจะเกษียณ ป้าก็เริ่มช่วยงานชุมชนมาตลอด จนสุดท้ายเขาก็ให้ป้ามาเป็นประธานชุมชน ตอนนี้ป้าอายุ 78

ผมเป็นฟรีแลนซ์กราฟิกดิไซเนอร์ และขายของออนไลน์ควบคู่ไปด้วย บ้านผมอยู่ในชุมชนวัดทางหลวง บางเขน ความที่โตมากับชุมชนนี้ ก็เลยมีความผูกพัน พอเห็นว่าอาสาสมัครชุมชนไม่ค่อยมีคนรุ่นใหม่มาทำเท่าไหร่ ทั้งที่มันเป็นงานที่ต้องใช้แรงพอสมควร ผมก็เลยอาสามาช่วยทำ  ชุมชนเราตั้งอยู่ชายขอบของเขตเทศบาลนครนนทบุรี ติดกับเขตบางซื่อของกรุงเทพฯ ตรงนั้นมีรถไฟฟ้าสายสีม่วงผ่าน แต่สถานีไม่ได้ตั้งอยู่ในชุมชนเรา ถ้าจะขึ้นรถไฟฟ้า ต้องเดินข้ามคลองไปที่เขตบางซื่อ ตรงนี้จึงเห็นความต่างชัดเจน เพราะบางซื่อมีทางเท้าที่ค่อนข้างดี แต่ของชุมชนเรา ถ้าเป็นคนแก่หรือคนพิการจะสัญจรลำบาก เราก็แจ้งหน่วยงานที่รับผิดชอบให้มาช่วยพัฒนา เพราะชุมชนเรามีผู้สูงอายุอยู่เยอะ แต่สภาพแวดล้อมกลับไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่

“พื้นเพเดิมผมเป็นคนบางพลัด กรุงเทพฯ อยากเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง เลยย้ายมาอยู่เมืองนนท์ตอนปี 2527 ที่เลือกย้ายมา ส่วนหนึ่งเพราะที่ดินยังไม่แพง และเห็นโอกาสว่าอีกหน่อยกรุงเทพฯ จะแน่น คนจะกระจายไปอยู่รอบ ๆ ปริมณฑลมากขึ้น สมัยนั้นแถวพงษ์เพชรยังเงียบ มีแต่ทุ่งนา ถนนหนทางยังไม่ดี และยังไม่มีการจัดตั้งเทศบาลนครเหมือนทุกวันนี้ ผมเริ่มทำธุรกิจเบเกอรี และมันก็ค่อย ๆ เติบโตไปพร้อมกับเมือง จุดเปลี่ยนสำคัญของเมืองนนท์น่าจะอยู่ช่วงที่มีการสร้างทางด่วนราวปี 2530